IN MEMORIAM
Een herinnering aan onze dierbaren.


In deze IN MEMORIAM staan de namen van onze dierbaren
die door geweld om het leven zijn gebracht.


In deze "In Memoriam"  gedenken wij onze dierbaren, die ons door bruut geweld zijn ontnomen.

Wij vragen u een herinneringsverhaal van max. 350 woorden te schrijven over uw dierbare, bijvoorbeeld wie was hij of zij. In de linker kolom komt een foto + naam, rechts daarvan komt uw verhaal.

Een verlies roept bepaalde associaties op in de vorm van bijvoorbeeld een vlinder, een bloem of engeltje. Voor de afsluiting van uw verhaal kunt u een keuze maken uit de kleine afbeeldingen.

U kunt uw verhaal + foto + geboorte en overlijdens datum + voorkeur afbeelding sturen naar:
info@vvrs.nl onder vermelding van In Memoriam.


 

Het alfbet hieronder refereert naar de beginletter van de voornaam, de ster brengt u weer naar hierboven.
Meerdere namen zoals ze op het lint staan vermeld kunt u hier vinden.

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

Voorbeeld
  (pas)foto en naam + data

verhaal

circa 350 woorden

onderaan een afbeelding naar uw keus

roos

 
Anne de Ruijter de Wildt

 

 

  Arjen Dijkstra

 

 

ster

Aswintha Dijkstra
02-08-1983 | 17-06-2011

Aswintha Dijkstra

Groet

Aswintha werd op 2 augustus 1983 geboren, ze was het 5de kind in de rij van de 9 kinderen. Ze had een moeilijke start omdat haar vader ons verliet 4 weken voor de bevalling. Aswintha groeide op tot een spontane meid, die veel lol in het leven had. Aswintha kreeg drie kindjes. Omdat haar zuster met een ware tiran leefde die de kinderen en haar steeds mishandelde maakte Aswintha een plekje vrij voor haar met de kindjes in haar huis. Toen had Aswintha haar doodvonnis getekend. Op 17 juni 2011 in de vroege ochtend om 5.46 kreeg 112 een oproep van haar dat ze was gestoken. Later kwam de dader terug en maakte zijn werk af.

De dood van Aswintha zorgde ervoor dat er iets in mij dood ging. Mijn kind, vergeten zal ik je nooit.... Tot ziens.. mem

engeltje

 
Boris Schmitz

 

 

ster
Chanel-Naomi Eleveld

 

 

 

Daniël van der Meulen

geb datum | 15-01-2000

De nacht die ons leven veranderde.
Op 14 januari 2000 zat ik ’s avonds naar de stille tocht voor Daniël van Cothem te kijken.
Dit ontroerde mij en ik zat te huilen.

Om even over tweeën ging de telefoon. Ik was te laat, er was al opgehangen.
Een kwartier later opnieuw te laat, we probeerden weer te gaan slapen.
Toen de telefoon weer ging waren we op tijd. Het was onze schoondochter en zij riep Daniël is dood. Ook vertelde zij dat hij met een mes was gestoken. Wat er dan met je gebeurd is met geen pen te beschrijven, ik voelde dat er een gat in mijn hart geslagen was. Ik zei tegen mijn schoondochter, wij komen er aan. Daarna ben ik naar mijn man gegaan en heb tegen hem gezegd “We moeten nou sterk zijn om de dingen goed te regelen”.

Bij spoedeisende hulp aangekomen kwamen wij de arts tegen die de dood moest vaststellen.
Hij gunde ons geen blik waardig. Onze schoondochter zat in een vertrek met een vriendin en een verpleegkundige. Zij was erg overstuur. Het duurde niet lang of we mochten Daniël zien. Het werd onze schoondochter teveel om hier naar te kijken. Ik zag mijn kind, hij was nog warm. Ik wilde bij hem blijven, maar de rechercheur in de hoek van de kamer zij tegen ons, jullie moeten afscheid nemen want ik neem het lijk vandaag mee voor onderzoek naar Rijswijk. Mijn man werd woedend en riep, jij krijgt hem niet mee. Ik had hier ook moeite mee, maar wist hem te kalmeren. Ik ben terug gegaan naar Daniël om nog even zijn warme lichaam te voelen.

Hierna naar de plaats gegaan waar hij gestoken is en om zijn auto in veiligheid te brengen. Daar waren allemaal politie mensen aan het werk die zeiden dat we naar huis moesten gaan.
Dat deden we.

Bij de uitvaart waren meer dan 1000 mensen en een zee van bloemen. Mensen vormden een erehaag. Waar je dan de kracht vandaan haalt is onbeschrijfelijk. Met een klein groepje hebben we de kist laten weggaan, een heel moeilijk moment. Hierna zijn we naar de boom gegaan waar Daniël in elkaar zakte.

De eerste week hebben we in een roes doorgebracht. Ons verdriet hebben we de eerste jaren ieder op een eigen eiland verwerkt. Het eerste half jaar was ik de kleuren kwijt, alles was grijs.
Begin juli zag ik dat het gras en de bomen groen waren.

Er stonden verkeerde berichten in de kranten en ik werd woedend hierom. Ik heb de kranten allemaal gebeld en verteld hoe het echt was. Ze schreven dan, moeder Nanja verteld. Op deze manier is er in veel kranten aandacht besteed. De Telegraaf is langs geweest om excuses aan te bieden en een rectificatie in de krant te plaatsen. Ook heb ik op de radio verteld over dit drama, Dit is door alle regionale zenders in het land uitgezonden.

We zijn anderhalf jaar lang door mensen telefonisch lastiggevallen en bedreigingen hebben geuit via internet. Twee keer per dag, vreselijk. Om 1.00 uur, het tijdstip dat hij is gestoken en om 2.30 uur, het tijdstip dat hij is overleden. Door tussenkomst van een rechercheur was het over.

Ons leven is nooit meer hetzelfde geworden, maar door alles wat er gebeurde hebben we toch kunnen genieten. Met de drie kinderen die onze schoondochter nog kreeg met een nieuwe partner zijn we heel blij, ook onze kleinkinderen. De band van het bloed is niet zo belangrijk, maar de band van de liefde wel.

Onze dochter was er voor ons toen we de weg kwijtraakten. Uiteindelijk heeft ook zij haar geluk gevonden met haar man en dochter. Onze zoon is door dit alles door een diep dal gegaan, maar het gaat nu heel goed met hem. We zijn erg trots op hem dat hij de kracht heeft om er bovenop te komen.

25 januari 2013 is helaas mijn man overleden. Ik mis hem vreselijk, maar ik moet verder en dat is héél moeilijk.
Het zal nooit meer hetzelfde zijn.

Liefs Nanja van der Meulen.

roos

ster
  Dirk Post

 

 

 
  Peter Westendorp
29-08-1989 | 20-06-2013
Peter Westendorp

Peter is op gruwelijk wijze uit ons leven gerukt
Hier komen we nooit overheen zo'n enorm gemis bij ons allen
Peet was domweg op de verkeerde tijd op de verkeerde plek
we missen je lievie xxx

29 Augustus 1989 bracht ik je met pijn en vreugde op de wereld.
20 Juni 2013 liet ik je met heel veel pijn en verdriet weer gaan van deze wereld.

Maar ook al ben je niet meer tastbaar,
in mijn hart ben je voor altijd genesteld.
Mijn enige zoon,
mijn jongstgeborene.

Loslaten met mijn handen
was het moeilijkste wat ik ooit kon doen.
Maar mijn hart houdt je eeuwig vast...

 
  Dyora Bosgra

 

 

ster
Gonda Drent

 

 

 
Henk Arends

 

 

ster
Ida Klijnstra
24-04-1956 | 23-6-2008

Ida Kleinstra

Ik mis je!

23 juni 2013 is het vijf jaar geleden dat je afgenomen bent van ons.
Iemand anders heeft bepaald dat jij niet meer mocht leven…

Na bijna vijf jaar nog niet te bevatten wat jou is overkomen, lieve mama.
Het gemis doet pijn en is niet te beschrijven. Je hoort bij ons te zijn!

Elke dag denk ik aan jou, keer op keer…

Altijd in onze gedachten, ons hele leven lang!

vlinder

 
Kees Sterkenburg

 

 

ster
Marianne Vaatstra
10-08-1982 | 01-05-1999

Marianne Vaatstra

 

Koninginnedag 1999, eerst even werken voor een zakcentje, dan 's avonds naar Kollum om deze dag te vieren. Ze zou met de taxi thuiskomen daarom zijn we rustig gaan slapen. Niet wetende wat ons de volgende ochtend te wachten staat.

Zaterdag 1 mei, slaat de schrik om ons hart, de schoenen staan niet in de hal, haar bed is onbeslapen, ze is niet thuis. Dit gebeurde nooit zonder ons iets te laten weten. Na heen en weer bellen weet niemand waar ze is. Waar is ze? We moeten zoeken! Enkele van de hechte vriendengroep uit Zwaagwesteinde helpen zoeken. Vanuit Twijzelerheide rijden ze via Twijzel en Buitenpost richting Veenklooster. Halverwege zien ze een fiets in de greppel staan, ze lopen het weiland in, en dan... De vriend van haar vriendin vindt haar levenloze lichaam. Huilend worden we door hen op de hoogte gebracht, "we hebben haar gevonden, ze is dood".

Er is een abrubt einde aan haar leven gekomen,
onze Marianne ....., vermoord.

Een mooie roos, geknakt...

De dood van Marianne is het meest dramatische wat ons gezin is overkomen. De jongste, op handen gedragen, alle dagen om ons heen. Dan ineens die lege plek, wat moeilijk is te aanvaarden.

Ze is hier niet meer in het aardse maar is altijd in ons hart en gedachten als een mooie herinnering. Haar geest waakt over ons tot ook onze tijd gekomen is.

Sinds ze niet meer in ons midden is bewaren we elke herinnering aan haar.

roos

 
  Meindert Tjoelker

 

 

ster

Niels Peter Kooistra
11-05-1980 | 15-08-2008

Niels Kooistra

Niels is in Wâlterwâld geboren en opgegroeid. Hij was een vrolijk en levendig ventje. Speelde het liefst buiten en deed veel aan sporten. Niels was de oudste en had nog twee broers. School was leuk, maar sporten belangrijk. Voetballen, kaatsen en gymnastiek waren voor hem het belangrijkst, maar je kon hem voor iedere sport wel vragen, als het maar buiten was. Ook spelletjes vond hij leuk.

Niels was een sociaal mens.
Toen hij naar het voortgezet onderwijs ging was zijn keus snel gemaakt. Ik wordt kok.
Geen zittend beroep. Niels moest in beweging zijn. Vandaar ging hij de school in Dokkum ruilen voor Drachten. Omdat hij zijn rijbewijs nog niet had heeft hij na zijn koks opleiding, de bakkerij richting nog gedaan. Maar het wachten op de oven vond hij saai. Niels had veel plezier in zijn werk. Jammer, dat het sporten nu wel op de tweede plaats kwam. Bij een van zijn bedrijven ontmoette hij zijn vriendin en ze gingen samen wonen in Leeuwarden, waren daar gelukkig. Niels was een tevreden jongeman en was blij met wat hij had.

2 Augustus 2008 sloeg het noodlot toe. Om 3.00 's nachts belde het MCL dat Niels was binnen
gebracht, neergestoken en gereanimeerd.

Op de terugreis van een feestje, had Niels een groepje jongelui gegroet met "midje" en een persoon had dit waarschijnlijk verkeerd verstaan. Deze was begonnen met vechten en zijn vest uitgetrokken, van kom maar op. Niels en zijn vriendin snapten er niets van en wilden naar huis.
Ze namen uit plagerij het vest mee. Thuis gekomen zagen ze dat er sleutels in het vest zaten en ze besloten om het terug te brengen. Toen ze weer op de plek arriveerden en Niels "sorry"zei. Stak de dader Niels op verschillende plaatsen in zijn lichaam met een priem.
In de hals was fataal.

Niels was geheel verlamd en kon alleen met zijn ogen knipperen. Na twee weken van hoop en vrees, is Niels 15 augustus 2008 overleden.

 
Rita van Aelst

 

 

ster
 

Romy en Daniël

14-06-2006

romy

daniël

Romy bijna 2 jaar oud en Daniël 5 maanden.

Streep hun naam niet door
al zijn zij tot stof vergaan
Streep hun naam niet door
alsof ze nooit hebben bestaan

't Liefste wat ik heb bezeten
't toekomstbeeld van mijn bestaan
Vraag me niet om dat te vergeten
en gewoon weer door te gaan

Want ik wil weer verder leven
maar ik weet niet hoe dat moet
'k Hoor bij hen die achterbleven
overleven dat vergt veel moed.

Streep daarom hun naam niet door
Noem hun naam en laat me weten
dat ook jij niet zult vergeten.
Zo alleen kan ik verder gaan.

vlinder

 

Sascha Schenker

 

 

 
Tessa Klaver

 

 

ster
  Tjirk van Wijk

 

 

 
Varscha Mohansingh

 

 

ster
Wikky Pannenburg